Upadłość nie oznacza, że konsument traci swoje prawa. Przeciwnie, istnieją przepisy prawne, które mają na celu ochronę praw osób znajdujących się w takiej sytuacji. Upadły konsument ma prawo do zgłaszania swoich roszczeń w postępowaniu upadłościowym, zarówno wobec dłużnika jak i wierzycieli. Bardzo ważną częścią wniosku o upadłość konsumencką jest jego uzasadnienie, w którym wnioskodawca musi zwięźle opisać, jak doszło do zadłużenia. Należy uwzględnić wszystkie okoliczności mające wpływ na powstanie niewypłacalności — takie jak np. choroba, utrata pracy, nałóg lub rozwód. Warto jednak zastanowić się, czy złożenie takiego wniosku uniemożliwi naszą egzekucję komorniczą. Odpowiedź brzmi: tak, złożenie wniosku o upadłość konsumencką jest wstępnie egzekucyjne. Oznacza to, że w momencie wnoszenia wniosku, zostanie on rozpatrzony przez sąd i liczba naszych długów zostanie ustalona. Odpowiedź na pytanie o to, jak ogłosić upadłość konsumencką, jest prosta: może to zrobić jedynie sąd. Właśnie dlatego konieczne jest złożenie wniosku do sądu upadłościowego właściwego dla miejsca zamieszkania dłużnika. W formularzu muszą zostać przedstawione informacje dotyczące zobowiązań finansowych. Mowa tu o . Upadłość konsumencka nie ma długich tradycji w Polsce. W porządku prawnym pojawiła się dopiero w 2008 r. Pierwsze przepisy nie były dobrze skonstruowane, przez co bardzo mało osób mogło ogłosić swoją upadłość konsumencka. Jak wskazywało Ministerstwo Sprawiedliwości- w pierwszych trzech latach ogłoszono zaledwie 36 upadłości. Tak marne statystyki doprowadziły do zmiany przepisów i od 2015 roku ogłoszenie upadłości konsumenckiej stało się dużo łatwiejsze. Według najnowszych danych opublikowanych przez BIG InfoMonitor w samym 2017 r. z upadłość konsumencka została ogłoszona 5,5 tys. rzazy. Ponadto instytucja wskazuje, że więcej upadłości ogłosiły kobiety niż mężczyźni. Co ciekawe niewypłacalnymi coraz częściej są kobiety w młodym wieku – 18-35 lat. Jak wnioskować o upadłość konsumencką? Pierwszym krokiem jest złożenie wniosku do Sądu Rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskującego. Wniosek wypełnia się na urzędowym formularzu, podczas wypełniania którego należy pamiętać aby wyszczególnić tam wszystkich wierzycieli ( np. banki, instytucje finansowe, spółdzielnie mieszkaniowe) Ważne jest również to aby zgodne były ich dane oraz poszczególne wysokości zadłużenia. Sąd wymaga również aby wskazać kiedy np. pożyczka czy kredyt został postawiony w stan wymagalności. Jak już uporamy się z powyższymi danymi to wówczas należy zrobić aktualny i całkowity wykaz majątku, który się posiada. Wskazujemy ruchomości oraz nieruchomości, których jesteśmy właścicielami. Ponadto we wniosku należy szeroko opisać swoją sytuację. Należy udowodnić, że w momencie zawierania umów kredytowych mieliśmy zdolność do ich spłacenia, a obecny brak możliwości spłaty wynika z nieprzewidzianych okoliczności. Tylko takie uzasadnienie poparte dowodami ma szansę na powodzenie. Ile kosztuje upadłość konsumencka? Złożenie wniosku do Sądu kosztuje 30 zł. Jeśli jednak sytuacja materialna dłużnika jest na tyle beznadziejna to może on się starać się o zwolnienie z tej opłaty. Po zapoznaniu się z wnioskiem Sąd wyznacza rozprawę na której wnioskujący o upadłość jest przesłuchiwany. Jeśli Sąd da wiarę w wyjaśnienia dłużnika i zgromadzony materiał dowodowy wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej. Od tego momentu jesteśmy uwolnieni od wszystkich długów. W dalszej kolejności wchodzi syndyk masy upadłościowej, który zarządza majątkiem dłużnika tak aby zaspokoić z niego wierzycieli. Po wyprzedaniu majątku i przekazaniu środków Sąd ustala dalszy plan spłaty. Jest to okres gdzie przez maksymalnie 3 lata ex dłużnik będzie wpłacał drobne kwoty na rzecz swoich wierzycieli. Rafał Stępniewski / 7 lutego 2019 Postępowanie upadłościowe wszczynane jest tylko na wniosek konsumenta. Wniosku nie może złożyć ani wierzyciel, ani prokurator, ani organizacja społeczna. Postępowania nie może także prowadzić sąd z urzędu. Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej może złożyć osoba fizyczna, która: nie prowadzi działalności gospodarczej, przestała być wspólnikiem osobowej spółki handlowej, jeśli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru upłynął rok. Elementy wniosku W każdym wniosku o ogłoszenie upadłości powinny znaleźć się: dane konsumenta – imię, nazwisko, PESEL, dokładny adres zamieszkania; wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników – cały majątek, nieruchomości, samochody, papiery wartościowe, sprzęt RTV i AGD, pieniądze; wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek konsumenta z podaniem dokładnego adresu; spis wierzycieli z ich adresami i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz terminów zapłaty — wszystkie wierzytelności wymagalne i niewymagalne, majątkowe i niemajątkowe, w tym również stwierdzone tytułami egzekucyjnymi, np.: prawomocnymi wyrokami sądów; spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu, w jakim dłużnik kwestionuje ich istnienie — wszystkie wierzytelności, które konsument uważa za nienależne; lista zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia, w tym hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych — wszystkie zabezpieczenia ustanowione na majątku konsumenta; wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek, a także ich uprawdopodobnienie; pisemne oświadczenie konsumenta, że nie zachodzą negatywne przesłanki ogłoszenia upadłości. Aby ułatwić pracę sądowi i syndykowi oraz usprawnić procedurę, warto poinformować o toczących się przeciwko konsumentowi lub z jego udziałem postępowaniach sądowych, egzekucyjnych i administracyjnych, z podaniem nazwy sądu, komornika, organu administracyjnego, adresu oraz sygnatury. Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej rozpoznaje sąd właściwy dla miejsca pobytu dłużnika. Sędzia może przeprowadzić postępowanie dowodowe na podstawie dokumentów załączonych do wniosku. Kiedy sąd oddali wniosek? Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenta, jeżeli: • konsument doprowadził do swojej niewypłacalności, albo zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa — np. zaciągnął pożyczkę nie zamierzając jej spłacić; swoim zachowaniem doprowadził do zmniejszenia wypłacanego mu wynagrodzenia za pracę; • prowadzono już w stosunku do konsumenta konsumenckie postępowanie upadłościowe, ale zostało ono umorzone z innych przyczyn niż na wniosek konsumenta — np. w trakcie wcześniejszego postępowania konsument zataił istotne informacje, co doprowadziło do prawomocnego umorzenia; • w stosunku do konsumenta we wcześniejszym konsumenckim postępowaniu upadłościowym uchylono plan spłaty — konsument nie wykonywał planu spłaty, nie składał sprawozdań, zatajał źródła przychodu; • konsument miał obowiązek złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości jako przedsiębiorca, a tego nie zrobił; • konsument podał we wniosku nieprawdziwe lub niepełne dane; • w okresie 10 lat przed dniem złożenia wniosku, w stosunku do konsumenta toczyło się już konsumenckie postępowanie upadłościowe, które zakończyło się całościowym lub częściowym oddłużeniem; • czynność prawna konsumenta została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli. Ustalenie listy wierzycieli i likwidacja majątku upadłego Po ogłoszeniu upadłości dłużnika rozpoczynają się równolegle dwa etapy: zgłaszanie przez wierzycieli swoich wierzytelności oraz ustalenie listy wierzytelności, likwidacja majątku dłużnika. Zgłaszanie wierzytelności ma na celu ustalenie liczby wierzycieli oraz wysokości przysługujących im wierzytelności. Likwidacja majątku upadłego oznacza zaś sprzedaż dokonywaną przez syndyka pod nadzorem sędziego komisarza. Syndyk podejmuje następujące czynności: ustalenie składu i wartości masy upadłości; sporządzenie listy wierzytelności; sprzedaż majątku i podział uzyskanych w ten sposób środków między wierzycieli ujętych na liście wierzytelności. Zakończeniem etapu likwidacji masy upadłości jest spieniężenie wszystkich jej składników. Zostaną one wykorzystane do realizacji kolejnego etapu postępowania, czyli podziału masy upadłości — rozdysponowaniu na spłatę wierzycieli ujętych na liście wierzytelności i pokrycie kosztów postępowania. Plan spłaty i umorzenie zobowiązań Elementem postępowania upadłościowego, następującym po likwidacji majątku, jest ustalenie przez sąd planu spłaty. Obejmuje on część niezaspokojonych wierzytelności powstałych przed ogłoszeniem upadłości oraz wszystkie wierzytelności przypadające za czas po jej ogłoszeniu. Sąd ustala jaka część dochodów konsumenta przeznaczana będzie na zaspokojenie wierzytelności i w jakim okresie konsument będzie miał wykonywać plan spłaty. Sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego w zakresie zaspokojenia jego potrzeb oraz osób pozostających na jego utrzymaniu. W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa: w jakim zakresie i w jakim czasie (nie dłuższym niż 36 miesięcy, w niektórych przypadkach 54 miesięcy) konsument będzie musiał spłacać zobowiązania wynikające z listy wierzytelności, jaka część zobowiązań powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty. Plan spłaty jest jednocześnie okresem próby, w którym badana jest uczciwość i rzetelność konsumenta. Jeżeli prawidłowo będzie wykonywał on swoje zobowiązania, może liczyć na umorzenie części albo całości wierzytelności powstałych przed ogłoszeniem upadłości. Sąd ustala plan spłaty po wysłuchaniu syndyka, wierzycieli i konsumenta. Nie jest związany propozycjami konsumenta, jeśli jednak przedstawi on racjonalne i ekonomicznie uzasadnione propozycje, sąd może wziąć je pod uwagę. Po wykonaniu przez konsumenta planu spłaty sąd umarza pozostałe zobowiązania — następuje oddłużenie. Propozycje układowe Alternatywą dla planu spłaty są propozycje układowe konsumenta. Może on przedstawić warunki likwidacji i restrukturyzacji majątku oraz wierzytelności, np.: propozycję rozłożenia wierzytelności na raty na dłuższy okres (renegocjacja kredytu); propozycję zachowania określonego składnika majątkowego; propozycję odroczenia płatności danej wierzytelności. Zawarcie przez konsumenta z wierzycielami układu musi być uprawdopodobnione. Propozycje powinny być ekonomicznie uzasadnione i dostosowane do sytuacji konsumenta, w tym jego zdolności zarobkowych. Układ zostanie zawarty, jeżeli wypowie się za nim większość uprawnionych do głosowania wierzycieli, mających łącznie co najmniej dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. Po ogłoszeniu przez sąd upadłości konsumenckiej wstrzymane są wszystkie prowadzone przez komornika działania egzekucyjne. Upadłość konsumencka osób fizycznych prowadzi do całkowitego oddłużenia. Oznacza ono bankructwo konsumenckie — może dojść do utraty mieszkania, samochodu, przedmiotów wartościowych. Dzięki temu rozpoczyna się jednak nowy etap — bez długów, które prawdopodobnie nigdy nie byłyby spłacone. Na podstawie materiałów Ministerstwa Sprawiedliwości Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami prawnymi, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!Jeżeli podobał Ci się artykuł podziel się z innymi udostępniając go w mediach społecznościowych - poniżej masz szybkie linki do udostępnień. Czasami nawet najlepsze chęci mogą obrócić się przeciwko nam. Z pozoru bezpieczny kredyt czy pożyczka, wskutek nieprzewidzianych okoliczności, takich jak utrata pracy, choroba czy zmiana kursu franka, mogą okazać się nie lada wyzwaniem. Na spłatę pierwotnego zobowiązania dłużnicy zaciągają wówczas niejednokrotnie kolejne pożyczki, próbując się ratować tzw. chwilówkami z ogromnym oprocentowaniem. Z czasem takie działania doprowadzają do skrajnego pogorszenia sytuacji materialnej, która oznacza brak wypłacalności. Jak w takim przypadku dłużnik może uratować się przed licznym gronem wierzycieli? Rozwiązaniem może okazać się upadłość konsumencka. Upadłość konsumencka nie jest, oczywiście, rozwiązaniem idealnym, gdyż pozbycie się zaciągniętych długów wiąże się również z szeregiem innych zobowiązań i „poświęceń”, w poczet których należy zaliczyć chociażby utratę mieszkania czy samochodu. Mimo to ogłoszenie upadłości pozwala dłużnikowi na rozpoczęcie wszystkiego „od zera”, bez niepotrzebnego stresu i liczenia każdego grosza. W jakich sytuacjach możliwe jest ogłoszenie upadłości? Kto może skorzystać z tej instytucji oraz jak tego dokonać? Odpowiedzi na te pytania w niniejszym artykule. Czym jest upadłość konsumencka? Upadłość konsumencka, zwana także upadłością wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, została unormowana w przepisach art. 491 ustawy Prawo upadłościowe (dalej jako prawo upadłościowe). Omawiana upadłość to nic innego jak postępowanie sądowe przewidziane dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, którzy w wyniku podjęcia szeregu złych decyzji finansowych oraz okoliczności, na które nie mieli wpływu, stali się niewypłacalni, tj. nie są w stanie spłacać swoich bieżących zobowiązań. Kto może ogłosić upadłość konsumencką? Prawo upadłościowe nie wymienia podmiotów, które mogą skorzystać z instytucji upadłości konsumenckiej. Ustawa wskazuje jedynie na osobę fizyczną. W doktrynie zarysowało się stanowisko, że upadłość konsumencka może zostać przeprowadzona wobec tych osób, które nie mogą skorzystać z upadłości przedsiębiorców. Prawo do upadłości konsumenckiej mają zatem osoby, które nie są: przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek; wspólnikami spółek jawnych i partnerskich; komplementariuszami w spółkach komandytowych i komandytowo-akcyjnych; komandytariuszami i akcjonariuszami w spółkach komandytowo-akcyjnych, którzy odpowiadają jak komplementariusze; osobami fizycznymi prowadzącymi na własny rachunek działalność zawodową – tzw. wolne zawody. Wymaga podkreślenia, że konsumencka zdolność upadłościowa przysługuje wyłącznie osobom fizycznym i nie odnosi się do innych podmiotów prawa, takich jak osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wyposażone w zdolność prawną, choćby nie prowadziły one działalności art. 7 Prawa upadłościowego wskazuje dodatkowo, że upadłość konsumencką mogą ogłosić osoby, które były, ale już nie są przedsiębiorcami, jeżeli od wyrejestrowania działalności bądź zaprzestania prowadzenia działalności minął co najmniej instytucję można zastosować również wobec osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne, pod warunkiem że nie prowadzą innej działalności gospodarczej lub znamienne dla tego rodzaju upadłości, w odróżnieniu od upadłości przedsiębiorcy, wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej zgłosić może jedynie dłużnik – wierzyciel nie posiada takiego prawa. Jak definiowana jest niewypłacalność? Niewypłacalność jest generalną podstawą do ogłoszenia upadłości. Dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Przy czym chodzi tu o niewypłacalność w znaczeniu wyłącznie „pieniężnym” – nie można uznać za podstawę ogłoszenia upadłości niewykonywania przez dłużnika zobowiązań niepieniężnych, np. niewykonania umówionego zlecenia czy dzieła. Ważne jest również to, iż taka niewypłacalność nie może powstać z przyczyn zawinionych przez dłużnika, lecz z przyczyn zupełnie od niego mówić o niewypłacalności, musi ona mieć charakter trwały. Według Prawa upadłościowego niewypłacalność ma taki charakter, jeżeli dłużnik posiada opóźnienie w regulowaniu należności, które przekracza co najmniej trzy miesiące. Jest to jednak domniemanie sądu, co oznacza, że jeżeli zła sytuacja dłużnika trwa krócej, ale uważa on, że stracił trwale swoją płynność finansową, sam może wówczas dowieść, że jest w stanie permanentnej tym miejscu należy również wskazać, na stanowisko Sądu Najwyższego z 19 stycznia 2011 roku, V CSK 211/10, zgodnie z którym krótkotrwałe wstrzymanie płacenia długów wskutek przejściowych trudności nie jest podstawą ogłoszenia upadłości, gdyż o niewypłacalności można mówić dopiero wtedy, gdy dłużnik z braku środków przez dłuższy czas nie wykonuje przeważającej części swoich zobowiązań. Wniosek o upadłość konsumencką Procedurę upadłości konsumenckiej wszczyna wniosek, który może być złożony wyłącznie przez dłużnika. W przeciwieństwie do upadłości przedsiębiorców omawiany wniosek może być złożony również wówczas, gdy dłużnik ma tylko jednego upadłościowe nie nakazuje dłużnikowi w żaden sposób złożenia takiego wniosku, jeżeli uzna on, iż ma problemy finansowe. Oznacza to, że upadłość konsumencka jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem osoby fizycznej. Co więcej, ustawa nie narzuca dłużnikowi jakiegokolwiek terminu, w którym powinien on taki wniosek złożyć. Właściwym do rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości jest wydział gospodarczy sądu rejonowego miejsca zamieszkania dłużnika. Złożony wniosek rozpoznaje sąd w składzie jednego sędziego zawodowego. Dla uproszczenia całej procedury ustawodawca przewidział złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości na dedykowanym formularzu. Prawidłowo wypełniony wniosek powinien zawierać imię i nazwisko, miejsce zamieszkania oraz numer PESEL dłużnika. Jeżeli dłużnik nie posiada numeru PESEL, powinien wskazać takie dane, które umożliwią w sposób jednoznaczny jego identyfikację; wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek dłużnika; wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek wraz z ich uprawdopodobnieniem; aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników; spis wierzycieli z podaniem ich adresów, wysokością zobowiązań oraz terminów zapłaty; spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu, w jakim dłużnik kwestionuje istnienie wierzytelności (wskazanie wierzytelności w spisie wierzytelności spornych nie stanowi jej uznania); listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia, w szczególności hipotek, zastawów i zastawów rejestrowych. Czy można ogłosić upadłość w sytuacji, gdy dłużnik nie posiada żadnego majątku? Co do zasady, postępowanie upadłościowe powinno zostać przeprowadzone na koszt wnioskodawcy. Jednakże w przypadku osób fizycznych ogłoszenie upadłości jest możliwe nawet wtedy, gdy dłużnik nie posiada jakiegokolwiek majątku. Taką sytuację określa się mianem tzw. ubóstwa masy upadłościowej. Zgodnie z ustawą w sytuacji, gdy majątek dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania albo w masie upadłości brak jest płynnych funduszy na ich pokrycie, koszty te pokrywa tymczasowo Skarb jednak pamiętać, że po ogłoszeniu upadłości środki finansowe pokryte przez Skarb Państwa należy zwrócić. Zwrot może odbyć się na trzy sposoby: zobowiązanie względem państwa zostaje jednorazowo spłacane z majątku dłużnika, jeżeli taki pozyska; jeżeli sąd uzna, iż dłużnik ma możliwość wywiązania się z planu spłaty wierzycieli, to pieniądze przekazywane w ramach miesięcznych płatności będą również pokrywały koszty postępowania upadłościowego; jeżeli sąd nie widzi szans na wywiązanie się przez dłużnika z planu spłaty, dług wobec Skarbu Państwa może zostać umorzony. Kiedy sąd może oddalić wniosek? Samo posiadanie zadłużenia, niewypłacalność o trwałym charakterze oraz prawidłowo wypełniony wniosek nie są jeszcze gwarantem przeprowadzenia upadłości konsumenckiej. Prawo upadłościowe w art. 491 reguluje okoliczności, których zaistnienie uprawnia sąd do oddalenia wniosku dłużnika. Zgodnie z powyższym przepisem sąd ma obowiązek oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli dłużnik ze swojej winy, lekkomyślności lub wskutek rażącego niedbalstwa doprowadził do powstania niewypłacalności bądź w istotnym stopniu zwiększył jej dalszej części omawianego przepisu ustawa wylicza dodatkowe obligatoryjne przesłanki nieuznania wniosku dłużnika. I tak, sąd ma obowiązek oddalić omawiany wniosek, jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem jego zgłoszenia: zostało już wszczęte postępowanie upadłościowe wobec dłużnika i zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek dłużnika; uchylono ustalony dla dłużnika plan spłaty wierzycieli; dłużnik mając taki obowiązek, wbrew przepisom nie zgłosił w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości; czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli; w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań, chyba że do niewypłacalności dłużnika lub zwiększenia jej stopnia doszło pomimo dochowania przez dłużnika należytej staranności lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi. Oczywistym jest, że sąd jest również zobowiązany do oddalenia wniosku, jeżeli dane się w nim znajdujące są niezgodne z prawdą lub niezupełne, chyba że niezgodność lub niezupełność nie jest istotna lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi. Skutki ogłoszenia upadłości Wraz z chwilą ogłoszenia upadłości konsumenckiej cały majątek dłużnika staje się tzw. masą upadłości. Masa ta zostaje przejęta i zarządzana przez wyznaczonego przez sąd syndyka. Oznacza to, że w momencie wydania postanowienia o upadłości konsument traci możliwość swobodnego rozporządzania swoim majątkiem. Należy pamiętać, że w skład masy upadłości wchodzi również aktualne wynagrodzenie za pracę otrzymywane przez obowiązków upadłego należy między innymi wskazanie i wydanie syndykowi całego swojego majątku oraz wszelkiej dokumentacji dotyczącej majątku i rozliczeń. W przypadku niedochowania nałożonych obowiązków postępowanie upadłościowe może zostać umorzone, co zgodnie z powyższym akapitem uniemożliwi dłużnikowi skorzystanie z omawianej instytucji przez następne dziesięć ogłoszeniu upadłości syndyk sporządza inwentaryzację majątku masy upadłości, a następnie przystępuje do sprzedaży majątku konsumenta. Przy czym syndykowi nie wolno zająć przedmiotów pierwszej potrzeby, niezbędnych do codziennej egzystencji, np. lodówki, ogłoszeniu upadłości wymagalne w całości stają się wszystkie zobowiązania dłużnika, np. pożyczka czy kredyt wzięty na raty będzie natychmiastowo płatny w pełnej wysokości. Istotnym ograniczeniem dla dłużnika jest także fakt, że od chwili wydania postanowienia nie może on samodzielnie zaciągać jakichkolwiek zobowiązań, z wyjątkiem drobnych umów życia codziennego, np. zakup żywności, lekarstw, ubrań. Upadłość konsumencka – podsumowanie Upadłość konsumencka jest skierowana do konkretnej i specyficznej grupy adresatów. Aby móc z niej skorzystać, dłużnik musi być osobą fizyczną, a przy tym nie wolno mu prowadzić jakiejkolwiek działalności gospodarczej (wyjątek stanowi prowadzenie gospodarstwa rolnego).Aby móc skorzystać z omawianej instytucji, niewypłacalność dłużnika nie może zostać przez niego zawiniona, tj. nie może wynikać z jego winy umyślnej czy wskutek rażącego niedbalstwa. Kolejno niewypłacalność musi mieć charakter trwały, czyli istnieć od przeszło trzech miesięcy. Należy jednak mieć na uwadze, że nawet przy spełnieniu powyższych przesłanek dłużnik nie ma pewności, że sąd ogłosi wobec niego upadłość. W kwestii tej występuje niejako decyzyjność sądu, co oznacza, że jeżeli sędzia uzna, iż dłużnik przyczynił się do powstania zadłużenia, bądź mimo takiego obowiązku nie zgłosił wniosku we właściwym terminie, może orzec o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Na skutek zawirowań gospodarczych upadłość konsumencka coraz częściej staje się narzędziem pozwalającym uwolnić się od ciężaru długów. Szansy na nowy start nie otrzymają jednak wszyscy, a proces oddłużania pociąga za sobą również odczuwalne konsekwencje. Sprawdzamy, czym jest upadłość konsumencka, do kogo adresowane jest to rozwiązanie i ile trwa takie postępowanie. Nowelizacja przepisów sprawiła, że upadłość konsumencka stała się bardziej przystępna dla osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej. Wniosek o upadłość mogą składać w sądzie zarówno dłużnicy, których problematyczna sytuacja wynika z nieszczęśliwych zdarzeń losowych, jak i osoby, których niewypłacalność jest następstwem działań umyślnych lub rażącego niedbalstwa. Upadłość konsumencka jest często jedynym sposobem na wyrwanie się ze spirali długów. Co to jest upadłość konsumencka? Upadłość konsumencka jest postępowaniem sądowym, które ma na celu całkowite oddłużenie osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Działanie to ma doprowadzić do maksymalnego zaspokojenia wierzycieli. W toku postępowania sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe i koszty utrzymania rodziny dłużnika. Na tej podstawie sąd określa komu, w jakiej kwocie i w jakich terminach dłużnik zobowiązany jest zwrócić pieniądze. Rozłożenie zaległości na raty, a także umorzenie części zobowiązań, pozwala dłużnikowi złapać finansowy oddech i jest szansą na dalsze życie bez ciężaru przeterminowanych zobowiązań. Po ogłoszeniu upadłości ochronie podlega część osiąganych przez osobę upadłą dochodów. Prawo gwarantuje także możliwość zachowania niezbędnego w życiu codziennym majątku ruchomego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami wniosek o upadłość konsumencką mogą składać nie tylko osoby, których problematyczna sytuacja finansowa jest wynikiem splotu niefortunnych zdarzeń, jak niezawiniona utrata źródła dochodu czy ciężka choroba. Z rozwiązania tego skorzystać mogą także dłużnicy, którzy mają kłopoty z regulowaniem zobowiązań na skutek umyślnego działania lub rażącego niedbalstwa. Przepisy nie określają, ile czasu powinno trwać postępowanie upadłościowe konsumenta. Wiele zależy od tego czy dłużnik posiada jakikolwiek majątek i czy łatwo jest spieniężyć jego poszczególne składniki. Jeśli na majątek upadłego składają się aktywa o małej płynności to postępowanie upadłościowe może się wydłużyć nawet do 10 lat. Na czas postępowania może przełożyć się również postawa wierzycieli, którzy mogą zaskarżać przedstawione przez sąd propozycje. Czym jest konsumenckie uproszczone postępowanie upadłościowe? W celu przyspieszenia procedury od 24 marca 2020 roku możliwe jest przeprowadzenie konsumenckiego uproszczonego postępowania upadłościowego. Z wariantu tego można skorzystać pod warunkiem, że okoliczności nie wskazują na konieczność przeprowadzenia postępowania w zwykłym trybie. Konsumenckie uproszczone postępowanie upadłościowe ogranicza się do likwidacji majątku dłużnika i przygotowania planu spłaty wierzytelności. W sprzyjających warunkach postępowanie może zakończyć się w okresie krótszym niż rok. Kto może ogłosić upadłość konsumencką? Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej mogą składać osoby fizycznie, które w chwili jego złożenia nie prowadzą działalności gospodarczej. Nie wyklucza to jednak dłużników, którzy prowadzili działalność gospodarczą chwilę wcześniej. Warunkiem złożenia wniosku o upadłość konsumencką jest niewypłacalność, czyli sytuacja, w której dłużnik utracił zdolność do terminowego regulowania swoich zobowiązań. Artykuł 11 Prawa upadłościowego w punkcie 1a. mówi, że Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. Oznacza to, że wniosek o upadłość konsumencką mogą złożyć osoby wpisujące się w powyższy warunek. Kto nie może ogłosić upadłości konsumenckiej? Upadłości konsumenckiej nie mogą ogłosić osoby fizyczne, które na dzień złożenia wniosku w sądzie prowadziły działalność gospodarczą. Dotyczy to także osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej. Z upadłości konsumenckiej nie mogą skorzystać również wspólnicy spółek partnerskich, jawnych, komplementariusze w spółkach komandytowych i komandytowo-akcyjnych oraz rolnicy, którzy prowadzą równolegle inną działalność gospodarczą. Rozwiązanie to nie jest dostępne również dla osób, które na dzień złożenia wniosku są wypłacalne. Jak ogłosić upadłość konsumencką? Pierwszym etapem na drodze do ogłoszenia upadłości konsumenckiej jest złożenie wniosku w tej sprawie w odpowiednim sądzie. Czynność tę można wykonać samodzielnie albo skorzystać z pomocy kancelarii prawnej specjalizującej się w tym obszarze działań. Co ważne, wniosek może być złożony zarówno przez konsumenta, jak i wierzyciela. Na tym etapie szczególnie ważna jest skrupulatna analiza sytuacji finansowej dłużnika. Warto przygotować szczegółową listę wierzycieli wraz z zaległymi kwotami i terminami ich zwrotu. Do wniosku dołączamy wszelkie dokumenty potwierdzające opisane okoliczności, takie jak na przykład: dokumentacja medyczna świadcząca o ciężkiej chorobie czy wypadku, wypowiedzenie umowy o pracę, akt zgonu bliskiej osoby, pozew o rozwód, umowy kredytowe, wezwania do zapłaty, wyroki sądowe, nakazy komornicze. Istotne są także dokumenty potwierdzające sytuację życiową, która pogorszyła się, np. w wyniku ciężkiej choroby lub trudnej do przewidzenia utraty dochodów. Dobrze przygotowany wniosek wraz z załącznikami pozwoli szybciej ocenić rzeczywisty status osoby ubiegającej się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Posiedzenie sądu odbywa się bez udziału stron, chyba że w celach dowodowych konieczne jest przesłuchanie dłużnika. Sprawa na tym etapie może zakończyć się albo oddaleniem wniosku, albo wezwaniem dłużnika do złożenia dodatkowych wyjaśnień bądź dokumentów, albo uwzględnieniem wniosku, czyli ogłoszeniem postępowania upadłościowego. Sprawdź też: Wezwanie do zapłaty - jak przygotować i co zrobić, kiedy je otrzymamy? Co zawiera wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej? Wniosek do sądu powinien być przygotowany na specjalnym formularzu. Można pobrać go ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Pełna nazwa dokumentu to „wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej”. Ze strony można pobrać także wniosek dla wierzyciela i wniosek dłużnika o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli. Formularz, niezbędny do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, wymaga przekazania następujących informacji: Nazwy sądu, do którego składany jest wniosek. Danych osobowych i adresowych dłużnika, tj. imię, nazwisko i numer PESEL - w przypadku jego braku należy przedstawić inne dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację. Może być to numer paszportu, karty pobytu albo zagraniczny numer identyfikacji podatkowej. Jeżeli dłużnik w ciągu ostatnich 10 lat przed złożeniem wniosku posiadał również numer NIP, to również należy go podać. Danych osobowych i adresowych przedstawiciela ustawowego dłużnika - o ile dłużnik takiego przedstawiciela posiada. Danych osobowych i adresowych pełnomocnika dłużnika - o ile dłużnik pełnomocnika posiada. Żądania wniosku określającego, czy dłużnik wnosi o ogłoszenie upadłości konsumenckiej i czy wyraża zgodę na postępowanie o zawarcie układu na zgromadzeniu wierzycieli. Aktualnego wykazu majątku wraz z szacunkową wyceną, zawierającego także należności dłużnika względem banków i kas oszczędnościowo-kredytowych oraz względem innych wierzycieli. Spisu wierzycieli uwzględniającego imię, nazwisko lub nazwę wierzyciela, jego adres, kwotę zaległości i termin zapłaty. Spisu wierzytelności spornych, który pozwala dodatkowo na zaznaczenie zakresu, w jakim dłużnik kwestionuje istnienie wierzytelności. Informacji o osiągniętych przychodach w okresie 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku. Informacji o kosztach poniesionych na utrzymanie dłużnika i osób pozostających na jego utrzymaniu w ostatnich sześciu miesiącach przed dniem złożenia wniosku. Informacji o czynnościach prawnych dokonanych przez dłużnika w ostatnich 12 miesiącach przed dniem złożenia wniosku, których przedmiotem były nieruchomości, akcje lub udziały w spółkach. Informacji o czynnościach prawnych dokonanych przez dłużnika w ostatnich 12 miesiącach przed dniem złożenia wniosku, których przedmiotem były ruchomości, wierzytelności lub inne prawa, których wartość przekracza 10 000 zł. Uzasadnienia wniosku. Listy dowodów potwierdzających okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wniosku. Listy załączników dołączonych do wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Oświadczenia dłużnika potwierdzającego, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe. Wniosek może być wypełniony pismem odręcznym, jednak musi być ono czytelne. Bezpieczniej jest zatem wypełnić je za pomocą komputera. Jeżeli zachodzi taka konieczność to można rozszerzyć listę o dodatkowe pola, aby uwzględnić wszystkie składniki majątku i komplet wierzytelności. Wniosek należy złożyć w sądzie upadłościowym właściwym dla miejsca zamieszkania dłużnika. W przypadku nieprawidłowo wypełnionego formularza sąd prześle wezwanie wskazujące na punkty wymagające poprawy. Na ustosunkowanie się do sprawy dłużnik ma 7 dni. Ile trwa ogłaszanie upadłości konsumenckiej? Jak wspominaliśmy wcześniej obowiązujące przepisy nie definiują konkretnych terminów związanych z ogłoszeniem upadłości konsumenckiej. Wiele zależy od tego, czy procedurę można przeprowadzić w postępowaniu uproszczonym, a także od poziomu skomplikowania sprawy. Istotna jest tu liczba i kwota wierzytelności, składniki majątku dłużnika i ich płynność na rynku czy stanowisko i oczekiwania samych wierzycieli. Proces ogłoszenia upadłości konsumenckiej można podzielić na etapy. Pierwszym z nich jest rozpoznanie przez sąd wniosku złożonego przez dłużnika. Może to trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. Po zatwierdzeniu wniosku przez sąd rozpoczyna się właściwe postępowanie upadłościowe, w którym uczestniczy syndyk. W sytuacji, kiedy dłużnik nie posiada żadnego majątku postępowanie ulega znacznemu skróceniu i zamyka się na przestrzeni kilku miesięcy. Jednak w sytuacji kiedy osoba wnioskująca o upadłość dysponuje składnikami majątku, które można upłynnić i zaspokoić, chociaż częściowe oczekiwania wierzycieli, procedura wydłuża się w czasie. Wiele zależy od płynności aktywów posiadanych przez upadłego. Jeśli są to przedmioty łatwo zbywalne, to postępowanie może zakończyć się na przestrzeni roku. Jeśli jednak dłużnik posiada np. nieruchomość w problematycznej lokalizacji lub przedmioty wyprodukowane pod indywidualne zamówienie ich sprzedaż może zająć nawet kilka lat. Ostatnim etapem jest ustalenie planu spłaty wierzycieli. Trwa on maksymalnie 36 miesięcy, chyba że sąd uzna, że niewypłacalność dłużnika wynika z działań umyślnych lub rażącego niedbalstwa. W takim wariancie plan spłaty wierzycieli może być ustalony nawet na okres od 36 do 84 miesięcy (7 lat). Po wykonaniu planu spłaty zobowiązania dłużnika ulegają umorzeniu. W sytuacji, kiedy sytuacja dłużnika nie stwarza jakichkolwiek szans nawet na częściową spłatę wierzycieli sąd może postanowić o umorzeniu zobowiązań bez ustalenia planu spłaty. Dzieje się tak, jeżeli dłużnik nie posiada żadnego majątku i nie może podjąć pracy zarobkowej. Upadłość konsumencka - jakie koszty? Zgodnie z obowiązującymi przepisami od wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej pobierana jest opłata podstawowa, która wynosi 30 zł. Do wniosku należy dołączyć potwierdzenie dokonania płatności we wskazanej kwocie. Numer konta bankowego niezbędny do realizacji wpłaty można znaleźć na stronie internetowej właściwego sądu. W przypadku upadłości układowej konsumenta należy wnieść także zaliczkę na poczet postępowania. W 2021 roku wynosiła ona zł. Jeżeli zadłużony nie czuje się na siłach, aby samodzielnie zająć się upadłością konsumencką, musi liczyć się także z kosztami pomocy prawnej związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika, adwokata czy radcy prawnego. Wysokość obciążenia zależeć będzie od poziomu skomplikowania sprawy i trudno wskazać tu konkretną kwotę. Koszty mogą mieścić się w przedziale od kilku do kilkunastu tysięcy złotych. W takim wariancie pojawi się również koszt pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Dłużnik musi pamiętać, że będzie musiał pokryć także koszty postępowania prowadzonego po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej. Kiedy upadły nie posiada wystarczających środków, zobowiązanie to może być spłacane w ratach w ramach planu spłaty. W sytuacji, kiedy sąd postanowi o umorzeniu zobowiązań dłużnika bez planu spłaty, koszty ogłoszenia upadłości konsumenckiej pokrywa Skarb Państwa. Czy sąd może oddalić wniosek o upadłość konsumencką? Nie każdy dłużnik może skorzystać z możliwości ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Istnieje kilka przesłanek powodujących oddalenie wniosku przez sąd. Zachodzą one, jeśli dłużnik: nie jest niewypłacalny, czyli nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań w terminie krótszym niż trzy miesiące, jest akcjonariuszem lub komandytariuszem spółki i odpowiada za jej długi, w ciągu ostatnich 10 lat dokonał czynności powodującej pokrzywdzenie wierzycieli, np. ukrył przed komornikiem składniki majątku przekazując je osobom trzecim, w ciągu ostatnich 10 lat złożył wniosek o upadłość konsumencką, która została pozytywnie rozpatrzona przez sąd, a część zobowiązań została umorzona - mamy wtedy do czynienia z tzw. recydywą upadłościową. Zanim zdecydujesz, porównaj oferty banków Upadłość konsumencka - jakie konsekwencje? Upadłość konsumencka, choć jest szansą na nowy start bez długów i uciążliwego obciążenia psychicznego, pociąga za sobą szereg, często długofalowych, konsekwencji. Najbardziej dotkliwe to: Likwidacja majątku - w trakcie postępowania sąd szczegółowo przyjrzy się sytuacji finansowo-majątkowej dłużnika. Osoby posiadające wartościowy dobytek muszą liczyć się z koniecznością jego spieniężenia przez syndyka w celu zaspokojenia wierzycieli. Na licytację może trafić dom, mieszkanie, działka, dzieła sztuki czy samochód. Sąd zweryfikuje również, czy przed złożeniem wniosku nie doszło do próby ukrywania majątku i przeniesienia własności na osoby trzecie powiązane z dłużnikiem. W przypadku zlicytowania domu lub mieszkania dłużnik musi opuścić lokum. Z kwoty ze sprzedaży odliczone zostaną środki pozwalające dłużnikowi wynająć lokum na okres od 12 do 24 miesięcy. Syndyk nie sprzeda też podstawowego wyposażenia domu, narzędzi niezbędnych do wykonywania pracy, ubrań i żywności. Zmniejszenie dochodów - jeżeli dłużnik osiąga dochody to może zachować środki odpowiadające kwocie, która nie podlega potrąceniu w postępowaniu upadłościowym. To połowa dochodów, ale nie mniej niż kwota odpowiadająca minimalnemu wynagrodzeniu za pracę. Emerytura i renta podlegają z kolei ochronie w wysokości 75% świadczenia. Ochronie w 100% podlegają świadczenia alimentacyjne, rodzinne, wychowawcze, z pomocy społecznej. Dodatki pielęgnacyjne, rodzinne i porodowe, a także świadczenie jednorazowe z tytułu urodzenia dziecka. Upublicznienie trudnej sytuacji finansowej - informacje na temat ogłoszonej upadłości konsumenckiej będą ogłoszone w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, w Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości. Brak możliwości zaciągnięcia kredytu - w takcie spłaty wierzycieli żaden bank nie udzieli dłużnikowi nowego kredytu. Część banków z rezerwą podchodzi także do klientów, którzy zakończyli cały proces upadłości konsumenckiej. Ograniczony dostęp do konta osobistego - część banków może zablokować dostęp do rachunku dłużnika i oczekiwać na stanowisko syndyka. Czy można złożyć wspólny wniosek z małżonkiem? Nie ma takiej możliwości. Każdy ze współmałżonków musi złożyć wniosek o upadłość konsumencką osobno. W sytuacji, kiedy wniosek składa tylko jedna osoba to po ogłoszeniu przez sąd jej upadłości z mocy prawa pomiędzy małżonkami powstaje rozdzielność majątkowa, ale niestety wspólnie zgromadzony majątek wchodzi w skład masy upadłościowej. Małżonek, który nie ogłosił upadłości konsumenckiej może dochodzić swoich należności tak samo jak pozostali wierzyciele. Sprawdź też: Jak sprawdzić raport BIK za darmo? Gdzie ogłoszono najwięcej upadłości konsumenckich w 2021 roku? Zgodnie z danymi Centralnego Ośrodka Informacji Gospodarczej w 2021 r. ogłoszono upadłość konsumencką w stosunku do osób (analiza na podstawie ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz Krajowym Rejestrze Zadłużonych). To wzrost o 39,14% w stosunku do 2020 roku. W ujęciu nominalnym w 2021 r. ogłoszono o upadłości więcej niż rok wcześniej. Od 1 stycznia 2015 r., gdy zmieniono przepisy ułatwiające upadłość konsumencką do 31 grudnia 2021 r. łącznie ogłosiły ją 57 884 osoby. Liczba upadłości konsumenckich na przestrzeni ostatnich 7 lat prezentowała się następująco: 2015 rok - 2016 rok - 2017 rok - 2018 rok - 2019 rok - 2020 rok - 2021 rok - Z roku na rok przybywa osób, w stosunku do których ogłoszona została upadłość konsumencka. Największa dynamika w liczbie ogłoszonych upadłości miała miejsce w ostatnich dwóch latach, czego powodem w dużej mierze jest pogorszenie warunków gospodarczych na skutek pandemii koronawirusa. Z uwagi na dynamiczne otoczenie gospodarcze i polityczne trudno jest określić, jak będzie wyglądać liczba ogłoszonych upadłości konsumenckich w 2022 roku. Liczba upadłości konsumenckich w podziale na województwa w 2021 roku prezentuje się następująco: Dolnośląskie - 3401 Kujawsko-Pomorskie -2448 Lubelskie -1815 Lubuskie -1446 Łódzkie -1282 Małopolskie -1269 Mazowieckie -1254 Opolskie -787 Podkarpackie - 685 Podlaskie - 643 Pomorskie -606 Śląskie - 562 Świętokrzyskie - 540 Warmińsko-Mazurskie -534 Wielkopolskie - 474 Zachodniopomorskie - 449 Procentowo najwięcej upadłości konsumenckich ogłoszono w woj. śląskim (18,69%) i w woj. mazowieckim (13,45%). W podziale na miasta, w których ogłoszono przynajmniej 50 upadłości w 2021 r. na czele znajduje się Warszawa ( upadłości), Kraków (464) i Poznań (456). Zestawienie zamyka Jastrzębie Zdrój (51), Suwałki (50) i Żory (50). Podstawy prawne upadłości konsumenckiej Instrument prawny, jakim jest upadłość konsumencka, został wprowadzony w 2009 roku do polskiego prawa upadłościowego i naprawczego, a następnie w 2014 roku znowelizowany na mocy kolejnej ustawy. W 2019 r. kolejny raz zweryfikowano obowiązujące przepisy, czego skutkiem była kolejna nowelizacja, której postanowienia weszły w życie 24 marca 2020 roku. Obecnie obowiązujące przepisy, znacząco uproszczone i zliberalizowane, przewidują, że dłużnik chcący ogłosić upadłość konsumencką nie musi podawać powodów niewypłacalności. Co ważne, wniosek o ogłoszenie upadłości mogą złożyć w sądzie także osoby, które doprowadziły się do niewypłacalności w sposób świadomy lub na skutek rażącego niedbalstwa. Dłużnik ma również prawo do zawarcia ugody z wierzycielem. Na umorzenie zaległych zobowiązań mogą liczyć osoby, które nie posiadają żadnego majątku, a ich sytuacja życiowa nie pozwala na podjęcie pracy zarobkowej. Upadłość konsumencka 2022 - czy warto? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na tak zadane pytanie. Składając wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej trzeba mieć świadomość, że jeśli sąd wyda decyzję pozytywną, czeka nas licytacja składników naszego majątku w celu zaspokojeniu wierzycieli. Umorzenie długów możliwe jest jedynie w sytuacji, kiedy nie posiadamy żadnego majątku oraz nie posiadamy możliwości zarobkowania, np. w wyniku ciężkiej choroby. Trzeba także wiedzieć, że sąd zweryfikuje, czy przed złożeniem wniosku nie przekazaliśmy składników naszego majątku osobom trzecim. Po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej trzeba liczyć się z faktem, że część naszych dochodów będzie przekazywana na spłatę wierzycieli. Utracimy też możliwość zaciągania zobowiązań w bankach, a zakończenie procedury upadłościowej nie oznacza, że banki nie będą oceniać takiego zdarzenia w kategoriach dodatkowego ryzyka. Nasza trudna sytuacja finansowa przestanie być też sprawą prywatną, bo informacje o upadłości upublicznione zostaną w Monitorze Sądowym i Gospodarczym i w Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości. Z drugiej strony ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest często jedynym sposobem na uwolnienie się od ciążących długów i odzyskania kontroli nad własnym życiem. Ogłoszenie upadłości to również zatrzymanie biegu naliczanych odsetek od zadłużenia, a także zawieszenie postępowania windykacyjnego. W przypadku sprzedaży przez syndyka domu lub mieszkania dłużnik otrzymuje kwotę równą przeciętnemu czynszowi za okres od 12 do 24 miesięcy. Sprawdź też: Minimalne wynagrodzenie 2022 - najniższa krajowa netto i brutto Sprawdź też: Co to jest zdolność kredytowa? Jak sprawdzić i zwiększyć zdolność kredytową?

upadłość konsumencka jak nie stracić domu